جمع بندی مدتی که در ایران بودم
با سلام
امروز فرصتی دارم تا به بررسی مدتی که ایران بودم بپردازم .
نتایج جالبی برایم در زندگی در مدت زمان نه چندان زیادی که در ایران بودم به دست آمد که شاید در برنامه ریزی های آینده ام خیلی کلیدی باشند .
اول از همه خوشحالم که فرصتی بود تا در خدمت دانشجویان عزیزی باشم که برایم خیلی خاطره ها را رقم زدند :
1- کلاس زبان تخصصی با آنهمه انتظاری که در ابتدای ورودم جلسه اول به کلاس داشتم به سختی شروع شد و خدا میداند در چند جلسه اول به راستی چند روزی بعد از آن کلاس هم به خاطر جر و بحث با دانشجویان آن کلاس چقدر سر درد داشتم ولی بعد از مدتی متاسفانه پی به حقیقت تلخی بردم و آن نظام آموزشی غلطی است که متاسفانه در برخی مقاطع تحصیلی ایران وجود دارد و آن عدم توجه به نیازهای آموزشی اساسی دانشجویان است من استادی که به کلاسی پا میگذارم توقع دارم دانشجو بی چون و چرا تابع باشد و غافل از اینکه بنده خدا دانشجو ممکن است در تمام مقاطع تحصیلی به راستی به فکر پاس کردن بوده با نذر و نیاز و .... چرا؟؟؟؟ به راستی متاثر شدم وقتی دیدم تمام دانشجویان از ترس مشروطی و اخراج نمیدانند چه کنند . براستی مشگل کجاست ؟؟؟؟ آیا تماما دانشجو مقصر است ؟؟؟ من استاد چرا از دانشجو باید انتظار داشته باشم علامه دهر باشد ؟؟ چرا باید مرتب دانشجو را تحقیر کنم ؟؟؟ براستی آیا زمانی که خودم دانشجو بودم اگر استادم این کار را با من میکرد چه تاثیر بدی در روحیه ام میگذاشت ؟؟؟خوشبختانه من هیچوقت خودم را استاد تصور نمیکنم چون من و امثال من که با عنوان دانشجوی دکترا در ایران تدریس میکنیم باید بدانیم که شاید در ایران استاد واقعی براستی از شمار انگشتان دست تجاوز نکند استادی به دانشجوی دکترا بودن یا مدرک دکترا داشتن نیست انسانیت یک استاد چیزی است که براستی او را استاد میکند و در مرحله بعدی شناخت دانشجو و نیازهای اون و بعد سواد دانشگاهی و.... چیزی که در ایران من در چند دانشگاهی که تدریس داشتم فقط در تعداد انگشت شماری از اساتید دیدم از جمله آقای دکتر لطفی استاد بسیار منطقی و با سواد و محبوب تمام دانشجویان .
و اما این کلاس زبان تخصصی که در ابتدا خیلی زجر کشیدم در اواخر به کلاس محبوب من تبدیل شد و اون رو من مدیون دانشجویان شیطون ولی بسیار منطقی و خوبش میدونم میخوام از همه اونها تشگر کنم به خاطر همه چی . امیدوارم همیشه موفق و موید باشند .
2- کلاس گرافیک کامپیوتری : این کلاس اولین باری که پا گذاشتم دانشجویان بسیار خونگرم و بسیار باهوش و کوشایی دیدم ولی متوجه شدم تعداد زیادی از آنها برای بار چندم است که این واحد رو بر میدارند متاثر شدم برای امتحان کوشایی آنها کنفرانس برای آنها در نظر گرفتم که بتوانم در نمره پایان ترم آنرا دخالت بدهم و خوشحالم که براستی همه آنها زحمت کشیدند و نمره خوبی هم گرفتند .
3- کلاسهای مهندسی اینترنت : این کلاس میتوانست مفید تر از این برگزار بشود در این کلاسها دانشجویانی بودند بسیار باهوش و کوشا و در عین حال بسیار صمیمی علیرغم کارمند بودن بسیاری از آنها من غیبت آنها را از کلاس به ندرت دیدم و این نهایت لطف آنها را به کلاس نشان میداد متاسفانه به خاطر عدم آشنایی دانشجویان به برنامه نویسی تحت وب امکان تدریس تمام سر فصلها مقدور نشد ولی در نهایت در حد امکان سعی شد کمی با برنامه نویسی تحت وب آشنا شوند شاید با صرف وقت در آینده برایشان مفید باشد.
4- کلاس مستند سازی : این کلاس براستی کلاس محبوب من بود دانشجویان بسیار خوب و صمیمی و کنجکاو . از همه آنها ممنونم به خاطر جوی که در کلاس آفریدند امیدوارم همیشه موفق و موید باشند .
5- کلاس برنامه نویسی پیشرفته : تنها کلاسی که شاید بشود گفت در رشته تخصصی خودم تدریس میکردم ولی متاسفم که دانشجویان کلاس همکاری لازم را نداشتند جز تعداد اندکی و در نهایت خاطره بدی که برایم رقم خورد دوست نداشتم کسی را برنجانم ولی از طرفی دوست ندارم واکنشی به کسی که براستی میخواهد استادش ( یا کسی را که به او تدریس میکند) را ببخشید ولی نفهم حساب کند نشان ندهم شاید اگر استادم یا هر کس دیگری بهم بگوید بیسوادم ناراحت نشوم ولی وقتی فردی که تمام غیبتها و .. او را می بخشم و کمکش هم میکنم نمره کم نیاورد او پشت سرم صفحه بگذارد برایم خیلی مسخره است و قابل گذشت نیست هر چند او کسی را برای گرفتن نمره واسطه کند من نه نمره او را کم میدهم و نه ارفاق میکنم فقط هر چی گرفته منظور میکنم همین و بس .
در نهایت نتیجه کلی از تدریس در ایران و یک پند به همکارن عزیز به خصوص به کسی که میدانم این متن را میخواهد و آنقدر عقده دارد که فقط خدا باید بهش رحم کند :
1- همکار محترم ما که رفتیم ولی اونجا هم اونقدر آش دهن سوزی نبوده و نیست به هر حال زندگی میگذرد ولی اگر قرار باشد کسی بیسواد دکترا بگیرد فرقی ندارد در ایران درس بخواند یا خارج .
2- همکار محترم من و شما و امثال ما در قبال دانشجوی بدبختی که با مشگلات بسیار زیاد اقتصادی و... که در ایران وجود دارد قدم به دانشگاه میگذارد و خدا میداند چگونه خرج تحصیل خود را با مشگلات تامین میکند مسوولیم بیایید کمی هم به فکر آن دنیای خودمان هم باشیم آقای ..... مثلا ادعای مسلمانی دارید و این همه ادعا و ستم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
3- در انتها از همکاران عزیز دانشگاه آزاد بناب ممنونم به خاطر تمام همکاری و لطفهایشان امیدوارم بتوانم جبران کنم به خصوص آقای مهندس ایرانی و آقای مهندس اعتمادی ممنونم .
4- نتیجه آخر : در ایران کار استادی هم نیاز به پارتی و پول دارد نه سواد . و خوشحالم که براستی از آن جهنمی که تعداد گل زیبا ( دانشجویان خوبم ) در آن محبوس شده بودند نجات یافتم .
توجه : دانشجویان محترمی که مایلند با اینجانب در ارتباط باشند می توانند به وبلاگ اختصاصی اینجانب مراجعه کنند با آدرس :
